عملکرد برتر فارغ‌التحصیلان بین‌المللی رشته‌های STEM با مدرک کانادایی در بازار کار

دانشجویان بین المللی که موفق به اخذ اقامت دائم می شوند، اکنون بخش قابل توجهی از نیروی کار ماهر را تشکیل می دهند. یک مطالعه مشترک جدید با استفاده از داده های سرشماری سال ۲۰۲۱، وضعیت ۲۶۰,۷۳۰ مهاجری را که پیش تر دارای مجوز تحصیلی (Study Permit) بوده اند، مورد بررسی قرار داده است تا میزان انطباق رشته تحصیلی آن ها با مشاغلشان پس از مهاجرت را بسنجد. برای متقاضیانی که در حال انتخاب برنامه تحصیلی، کدهای NOC و استراتژی اقامت دائم (PR) خود هستند، این آمار پیام روشنی دارد: رشته و محل تحصیل شما به شدت بر سهولت انتقال به مشاغل تخصصی واجد شرایط تأثیر می گذارد.

یافته های آماری درباره مسیرهای تحصیلی دانشجویان سابق

این مطالعه رشته های تحصیلی را به چهار گروه STEM (علوم، فناوری، مهندسی و ریاضیات)، مراقبت های بهداشتی، بازرگانی و مدیریت، و سایر رشته ها تقسیم کرده و سه سطح تحصیلی را مورد بررسی قرار داده است: پایین تر از کارشناسی، کارشناسی، و بالاتر از کارشناسی.

در میان تمامی گروه های مورد بررسی در جداول تفصیلی، تعداد کل افراد بسته به نوع مهاجر و محل اخذ بالاترین مدرک تحصیلی، بین ۶۱,۸۰۰ تا ۵۹۰,۲۵۰ نفر متغیر بوده است. در این گروه ها:

• در مورد دانشجویان سابقی که بین سال های ۲۰۱۶ تا ۲۰۲۱ مقیم دائم شده و بالاترین مدرک خود را در کشور میزبان (کانادا) دریافت کرده اند، حدود ۳۹٪ در رشته های STEM، حدود ۳۳٪ در رشته های بازرگانی و مدیریت و کمتر از ۵٪ در حوزه های بهداشت و درمان تحصیل کرده اند.
• در مقام مقایسه، سهم رشته های STEM برای دانشجویان سابقی که بالاترین مدرک خود را در خارج از کشور دریافت کرده بودند ۳۵٪ و برای مهاجرانی که سابقه تحصیل در کانادا نداشتند ۳۰٪ بود؛ در حالی که سهم رشته های بهداشت برای این دو گروه اخیر به ترتیب ۱۱٪ و ۱۲٪ بوده است.
• در میان دانشجویان سابقی که بالاترین مدرک خود را در کشور میزبان دریافت کرده اند، ۴۱٪ دارای مدرکی بالاتر از سطح کارشناسی (۴۶,۵۸۵ از ۱۱۳,۴۴۰ نفر)، ۲۹٪ دارای مدرک کارشناسی و ۳۰٪ دارای مدرک پایین تر از کارشناسی بوده اند.
• در میان دانشجویان سابقی که بالاترین مدرک خود را در خارج از کشور دریافت کرده بودند، ۵۹٪ دارای مدرک کارشناسی و ۲۸٪ دارای تحصیلات بالاتر از کارشناسی بودند.

در این سطوح تحصیلی، انتخاب رشته ها تغییر می کند:

• برای دانشجویان سابقی که بالاترین مدرک خود را در کشور میزبان و در سطحی پایین تر از کارشناسی دریافت کرده اند، حدود ۲۶٪ در رشته های STEM، حدود ۳۹٪ در بازرگانی و ۷٪ در بهداشت بوده اند.
• در مقطع کارشناسی، سهم STEM به ۳۴٪ افزایش و بازرگانی به حدود ۳۴٪ کاهش یافت و سهم بهداشت حدود ۳٪ بود.
• برای افراد دارای مدارک بالاتر از کارشناسی، سهم STEM به ۵۱٪ رسید، بازرگانی حدود ۲۸٪ و بهداشت حدود ۳ تا ۴٪ بود.

جداول توزیع کامل نشان می دهد که سهم STEM در تمامی ترکیبات تقریباً بین ۱۸.۸٪ تا ۵۱.۴٪، بازرگانی بین ۲۱.۶٪ تا ۳۸.۹٪، بهداشت بین ۲.۵٪ تا ۲۰.۱٪ و سایر رشته ها بین ۱۸.۰٪ تا ۴۰.۴٪ متغیر است. این الگوها برای مهاجرت حائز اهمیت هستند، زیرا بسیاری از برنامه های اقتصادی و مسیرهای استانی به طور صریح رشته های STEM و بهداشت را هدف قرار می دهند، در حالی که برنامه های بازرگانی و عمومی در سطوح پایین تر از کارشناسی در کالج ها رایج تر هستند اما پیوند ضعیف تری با مشاغل تخصصی خاص دارند.

انطباق تحصیل با شغل – و اهمیت آن برای اقامت دائم (PR)

پرسش اصلی در بحث مهاجرت ساده است: آیا دانشجویان سابق پس از تبدیل شدن به مقیم دائم، واقعاً در مشاغلی کار می کنند که با رشته تحصیلی آن ها مطابقت داشته و در دسته بندی های واجد شرایط TEER قرار می گیرند؟

در میان تمامی دانشجویان بین المللی سابق:

• در رشته های STEM، حدود ۴۳.۰٪ در مشاغل STEM و ۴.۸٪ دیگر در نقش های مرتبط با STEM مشغول به کار بودند.
• در رشته های مراقبت های بهداشتی، نرخ انطباق با رشته تحصیلی ۵۶.۷٪ بود.
• در رشته های بازرگانی و مدیریت، تنها ۳۵.۲٪ در مشاغل مرتبط (به استثنای مشاغل تجاری کم مهارت) کار می کردند و تقریباً ۵۰٪ در سایر مشاغل، از جمله ۲۱٪ در نقش های کم مهارت مشغول بودند.
• بین ۴.۱٪ تا ۸.۸٪ از فارغ التحصیلان در رشته های اصلی، در سال های ۲۰۲۰ یا ۲۰۲۱ اصلاً کار نکرده اند.

بر اساس سطح تحصیلات، نرخ انطباق برای دانشجویان سابق به شرح زیر بود:

• رشته های STEM: حدود ۲۱.۹٪ در سطح پایین تر از کارشناسی، ۳۹.۶٪ در مقطع کارشناسی و ۵۳.۱٪ در مقطع بالاتر از کارشناسی.
• بازرگانی و مدیریت: حدود ۱۹.۳٪ در سطح پایین تر از کارشناسی، ۳۸.۴٪ در مقطع کارشناسی و ۴۴.۶٪ در مقطع بالاتر از کارشناسی.
• بهداشت: حدود ۵۳.۸٪ در سطح پایین تر از کارشناسی، ۶۲.۱٪ در مقطع کارشناسی و ۵۱.۶٪ در مقطع بالاتر از کارشناسی.

در عین حال، سهم مشاغل کم مهارت در سطوح TEER 4 و 5 در میان دانشجویان سابق بسته به رشته و سطح تحصیلی بین ۱۰.۵٪ تا ۳۱.۰٪ متغیر بود و بیشترین میزان متعلق به رشته بازرگانی در سطح پایین تر از کارشناسی (۳۰.۹٪ تا ۳۱.۰٪) بود. از نظر مهاجرتی، این بدان معناست که بخش قابل توجهی از فارغ التحصیلان، به ویژه در دوره های دیپلم بازرگانی، در مشاغل TEER 0 تا 3 که به عنوان تجربه کاری ماهرانه (Skilled Experience) محسوب می شوند، حضور ندارند.

در زیرشاخه های STEM:

• نرخ انطباق کلی برای مهندسی و فناوری های مهندسی ۴۷.۳٪، برای ریاضیات و علوم کامپیوتر و اطلاعات ۴۷.۹٪ و برای علوم و فناوری های علمی ۲۳.۹٪ تا ۲۴٪ بود.
• فارغ التحصیلان رشته های علوم بیشتر احتمال داشت در مشاغل بهداشتی (۸٪)، سایر مشاغل با مهارت بالا (۲۰٪، شامل ۱۲٪ در خدمات آموزشی) و نقش های کم مهارت (۱۴٪، شامل حدود ۸٪ در بخش فروش و خدمات) فعالیت کنند.

در مقایسه با سایر مهاجرانی که سابقه تحصیل در کانادا نداشتند:

• انطباق کلی STEM برای دانشجویان سابق ۴۳.۰٪ در مقابل ۳۰.۱٪ برای سایر مهاجران و ۳۱.۹٪ برای فارغ التحصیلان متولد کانادا بود.
• انطباق در حوزه بهداشت برای دانشجویان سابق ۵۶.۷٪ در مقابل ۵۶.۰٪ برای سایر مهاجران و ۶۵.۸٪ برای فارغ التحصیلان متولد کانادا بود.
• انطباق در حوزه بازرگانی برای دانشجویان سابق ۳۵.۲٪ در مقایسه با ۲۵.۲٪ برای سایر مهاجران و ۴۴.۸٪ برای فارغ التحصیلان متولد کانادا بود.

محل اخذ بالاترین مدرک تحصیلی تفاوت بزرگی ایجاد می کند:

• در رشته های STEM در تمامی سطوح، دانشجویان سابقی که بالاترین مدرک خود را در کشور میزبان دریافت کرده بودند، نرخ انطباق ۴۷.۹٪ داشتند، در حالی که این رقم برای کسانی که بالاترین مدرکشان خارج از کشور بود ۳۱.۷٪ و برای مهاجران بدون سابقه تحصیلی ۳۰.۱٪ بود.
• در حوزه بهداشت، انطباق میان دانشجویان سابقی که مدرک خود را در کشور میزبان دریافت کرده بودند ۵۷.۵٪ بود، در مقایسه با ۴۹.۳٪ برای کسانی که بالاترین مدرکشان خارج از کشور بود.
• در حوزه بازرگانی، انطباق برای فارغ التحصیلان کشور میزبان ۳۷.۶٪، برای مدارک خارج از کشور ۲۹.۰٪ و برای سایر مهاجران ۲۵.۲٪ بود.

در سطوح خاص:

• در STEM و در مقطع کارشناسی، انطباق برای دانشجویان سابق با مدرک داخلی ۴۶٪ بود، در مقایسه با ۳۳٪ برای مدارک خارجی و ۳۱٪ برای سایر مهاجران.
• در STEM و در مقاطع بالاتر از کارشناسی، انطباق برای دانشجویان سابق با مدرک داخلی ۵۷٪، برای برنامه های خارجی ۳۴٪ و برای سایر مهاجران ۴۰٪ بود.
• در حوزه بهداشت و در مقطع کارشناسی، انطباق برای دانشجویان سابق با مدرک داخلی ۶۶٪ و برای متولدین کانادا ۸۰٪ بود.
• در حوزه بازرگانی و در مقطع کارشناسی، انطباق برای دانشجویان سابق با مدرک داخلی ۴۵٪ و برای متولدین کانادا ۵۴٪ بود؛ در مقاطع بالاتر از کارشناسی ۴۸٪ در برابر ۶۱٪ و در سطوح پایین تر از کارشناسی ۲۰٪ در برابر ۳۴٪.

به طور کلی، دانشجویان سابق کمتر احتمال داشت که بیکار بمانند: نرخ عدم اشتغال ۵٪ تا ۸٪ در میان دانشجویان سابق تقریباً یک سوم تا نصف نرخ مهاجران بدون سابقه تحصیل در کانادا بود.

از دیدگاه مشاوره مهاجرت، این شواهد نشان می دهد:

• تکمیل بالاترین مدرک تحصیلی در کشور میزبان، به ویژه در رشته های STEM در مقطع کارشناسی یا بالاتر، شانس دستیابی به یک شغل تخصصی و مرتبط را که از درخواست اقامت دائم پشتیبانی کند، به میزان قابل توجهی افزایش می دهد.
• برنامه های بهداشتی می توانند منجر به انطباق قوی شوند، اما دانشجویان سابق همچنان در مقطع کارشناسی و بالاتر با موانع بیشتری نسبت به فارغ التحصیلان متولد کانادا روبرو هستند.
• برنامه های بازرگانی و مدیریت، به ویژه در سطوح پایین تر از کارشناسی در کالج ها، ضعیف ترین انتخاب برای انطباق شغلی هستند: نرخ تطابق پایین (۱۹٪ تا ۳۸٪) و نرخ بالای اشتغال در مشاغل کم مهارت (تا ۳۱٪) که اغلب واجد شرایط برنامه های مهاجرت اقتصادی نیستند.

در عمل، بسیاری از متقاضیانی که مدرک STEM یا بهداشت داخلی (حداقل در مقطع کارشناسی) را با تجربه کاری پس از فارغ التحصیلی در یک شغل مطابق با TEER 0 تا 3 ترکیب می کنند، در موقعیت بسیار قوی تری برای مسیرهای نیروی کار ماهر و انتخاب استانی قرار دارند؛ در حالی که فارغ التحصیلان دیپلم بازرگانی اغلب به زمان بیشتر یا تغییر نقش شغلی برای کسب تجربه واجد شرایط نیاز دارند.

استفاده از این یافته ها برای برنامه ریزی تحصیل، کار و استراتژی PR

برای دانشجویان فعلی یا آینده که برای تحصیل و مهاجرت برنامه ریزی می کنند، این داده ها به چندین استراتژی کاربردی اشاره دارد:

• اولویت بندی رشته هایی با انطباق بالاتر:
• رشته های STEM، به ویژه مهندسی و برنامه های مرتبط با کامپیوتر.
• برنامه های بهداشتی با مشاغل نظام مند (Regulated) مشخص.
• هدف گذاری برای حداقل مقطع کارشناسی و در صورت امکان مقاطع بالاتر، به ویژه در STEM و بازرگانی.
• تا حد امکان، تکمیل بالاترین مدرک تحصیلی در کشور میزبان، و نه صرفاً یک دوره کوتاه تکمیلی.
• هدف گذاری برای نقش هایی که پس از فارغ التحصیلی به وضوح در رده های TEER 0 تا 3 قرار می گیرند و اجتناب از ماندن طولانی مدت در نقش های TEER 4 تا 5 که در مسیرهای بازرگانی و مقاطع پایین تر از کارشناسی رایج هستند.

این چالش های انطباق مستقیماً توسط بسیاری از دانشجویان سابقی که انتظار انتقال آرام از مجوز تحصیلی و مجوز کار پس از فارغ التحصیلی (PGWP) به اقامت دائم را داشتند، اما اکنون علیرغم شهریه و تلاش زیاد، خود را در مشاغل غیرمرتبط یا کم مهارت می بینند، لمس می شود. دشواری در انتخاب برنامه صحیح، عدم اطمینان در مورد کدهای NOC و سطوح TEER، و فشار برای کسب هر شغلی جهت حفظ وضعیت اقامتی به جای یک نقش استراتژیک، همگی بر استرس این مسیر می افزایند. تیم مشاوران مهاجرت ما می تواند به شما در تفسیر این نوع شواهد بازار کار برای رشته خاصتان، ترسیم انتخاب های تحصیلی و شغلی متناسب با برنامه های مهاجرت اقتصادی صحیح، و حمایت از شما در آماده سازی، مشاوره و نمایندگی پرونده های مهاجرتی کمک کند.