پیشنهاد IRCC برای لغو محرومیت دائمی اعضای خانواده اعلام‌نشده و اصلاح قواعد صلاحیت اسپانسر

الحاق خانواده همواره یکی از اولویت های بنیادین در چارچوب نظام مهاجرتی کانادا بوده است. با این حال، برخی از مقررات قانونی دیرینه، همواره مورد انتقاد شدید حقوقدانان و مشاوران مهاجرت قرار داشته اند؛ چرا که این قوانین به شکلی نامتناسب تنبیهی بوده و در بسیاری از موارد، اهداف بشردوستانه را تحت الشعاع قرار می دهند. طرح اصلاحی جدید اداره مهاجرت، پناهندگی و شهروندی کانادا (IRCC) مستقیماً این موانع قانونی سخت گیرانه را هدف قرار داده است تا با معرفی رویکردی متناسب، شفافیت و عدالت بیشتری را در پرونده های اسپانسرشیپ حاکم کند.

لغو محرومیت دائمی اعضای خانواده اعلام نشده (بند ۱۱۷)

طبق پارامترهای سخت گیرانه در بندهای 117(9)(d) و 125(1)(d) آیین نامه مهاجرت و حفاظت از پناهندگان (IRPR)، اتباع خارجی که برای اقامت دائم درخواست می دهند، موظف هستند تمامی اعضای خانواده خود را به طور رسمی اعلام کنند. نكته حائز اهمیت این است که اگر عضوی از خانواده در زمان ثبت درخواست اصلی متقاضی، اعلام نشده و مورد آزمایش های پزشکی یا پیشینه کیفری قرار نگرفته باشد، برای همیشه از امکان اسپانسر شدن در آینده محروم خواهد شد. این قانون که در ابتدا برای حفظ یکپارچگی برنامه های مهاجرتی و جلوگیری از تقلب (Fraud) تدوین شده بود، به شکلی ناعادلانه گروه های آسیب پذیر، از جمله پناهندگانی را که به دلیل درگیری های جهانی ارتباط خود را با بستگانشان از دست داده بودند، مجازات کرده و منجر به جدایی اجباری خانواده ها شده است.

دولت در حال حاضر در مراحل بررسی و تدوین اصلاحات هدفمندی است تا این محرومیت مادام العمر را از طریق یک «ارزیابی ماهیت» (Materiality Assessment) دقیق حذف کند. تحت این چارچوب جدید، در صورتی که عدم اعلام عضو خانواده تأثیر مادی و مستقیمی بر نتیجه پرونده اقامت دائم اولیه اسپانسر نداشته باشد، محرومیت دائمی لغو خواهد شد.

از منظر انطباق عملی، برنامه های اسپانسرشیپ خانواده نیازمند مستندسازی دقیق هستند و درک الزامات پایه پیش از اجرایی شدن این قواعد جدید ضروری است. شرایط عمومی واجد شرایط بودن برای اسپانسرها عبارتند از:

• داشتن حداقل ۱۸ سال سن و دارا بودن وضعیت اقامت دائم یا شهروندی کانادا
• ارائه بسته کامل درخواستی که ماهیت واقعی و اصیل (Genuine) رابطه خانوادگی را اثبات کند
• امضای یک قرارداد تعهد مالی (Undertaking) الزام آور برای تأمین نیازهای اساسی فرد اسپانسر شده، که بسته به نسبت فامیلی معمولاً بین ۳ تا ۲۰ سال به طول می انجامد
• پرداخت هزینه های دولتی بررسی پرونده که در حال حاضر برای همسر یا شریک زندگی از حدود ۱,۰۸۰ دلار (به علاوه هزینه بیومتریک) شروع می شود

با نگاهی به این تغییرات قریب الوقوع، معرفی «تست اهمیت» (Materiality Test) نشان دهنده تکاملی عمل گرایانه در سیاست های داخلی است. این اقدام رسماً تأیید می کند که تمامی قصورهای اداری ریشه در ارائه اطلاعات نادرست (Misrepresentation) عمدی ندارند و مکانیزمی حیاتی برای اصلاح وضعیت خانواده هایی فراهم می کند که به دلیل اشتباهات سهوی یا شرایط ژئوپلیتیک از هم جدا شده اند؛ در حالی که همچنان مجازات های سخت گیرانه برای تقلب های عمدی پابرجا خواهد ماند.

بازنگری در دستورالعمل های عدم صلاحیت کیفری اسپانسرها

به منظور حفاظت همه جانبه از اتباع خارجی و شهروندان در برابر خشونت های خانگی و سوءرفتار، چارچوب قانونی معیارهای سخت گیرانه ای را برای منع برخی افراد از فعالیت به عنوان اسپانسر تعیین کرده است. طبق بند 133(1)(e)، چنانچه فردی دارای محکومیت در جرایم کیفری خاصی باشد، اساساً فاقد صلاحیت برای اسپانسرشیپ اعضای خانواده خواهد بود.

پارامترهای فعلی عدم صلاحیت شامل محکومیت های داخلی یا معادل خارجی آن ها در دسته های زیر است:

• جرایم جنسی، یا تهدید و اقدام به انجام آن ها علیه هر فرد
• جرایم کیفری خشونت آمیز که حداکثر مجازات حبس آن ها حداقل ۱۰ سال باشد
• جرایمی که منجر به آسیب بدنی شده و یا تهدید و اقدام علیه لیست مشخصی از افراد، شامل بستگان و اعضای خانواده

در حال حاضر، افرادی که به این جرایم محکوم شده اند، تا زمانی که به طور کامل عفو (Pardon/Record Suspension) دریافت نکرده، حکم تبرئه قطعی نگرفته و یا حداقل ۵ سال از تاریخ اتمام کامل دوره محکومیت آن ها نگذشته باشد، واجد شرایط اسپانسرشیپ نخواهند بود.

از آنجایی که نگارش فعلی این بند قانونی بسیار پیچیده است، گاهی اوقات منجر به تفسیرهای نادرست حقوقی در زمان تجدیدنظر در مراجع شبه قضایی (IAD) می شود. طرح اصلاحی پیشنهادی، ساختار این قوانین را به طور اساسی تغییر خواهد داد تا شفافیت مطلق و دقیقی در مورد لیست جرایم و افراد تحت حمایت ارائه دهد. اگرچه این تنظیمات ساختاری، هدف اصلی سیاست گذاری یعنی حفاظت از مهاجران آسیب پذیر را تضعیف نمی کند، اما مرزهای قانونی شفافی را برای مراجع اداری و متقاضیان در خصوص محدودیت های دقیق عدم صلاحیت اسپانسرشیپ ترسیم می نماید.

ناوبری در پیچیدگی های شدید پرونده های اسپانسرشیپ خانواده، به ویژه هنگام مواجهه با پیامدهای سنگین اعضای خانواده اعلام نشده یا ارزیابی موارد عدم پذیرش کیفری، بسیار حساس است. یک اشتباه اداری ساده، مانند عدم درک صحیح الزامات اعلام وضعیت در درخواست اولیه، می تواند منجر به جدایی دائمی خانواده یا ریجکتی های ویرانگر شود. برای دستیابی ایمن به اهداف الحاق خانواده و مدیریت موثر این آستانه های قانونی پیچیده، بهره گیری از راهنمایی های حرفه ای بسیار سودمند است. خدمات جامع، شامل آماده سازی دقیق پرونده، مشاوره استراتژیک در مورد واجد شرایط بودن و نمایندگی توسط مشاور رسمی مهاجرت، تضمین می کند که درخواست شما از نظر قانونی مستحکم و کاملاً منطبق با استانداردهای نظارتی در حال تغییر باشد.