کانادا سیستم پناهندگی را با پرتال آنلاین یکپارچه و مهلت‌های زمانی جدید نوسازی کرد

تغییرات در مقررات مهاجرت و حفاظت از پناهندگان کانادا (SOR/2002-227) از تاریخ ۳ نوامبر ۲۰۲۶ اجرایی شد و شیوه ثبت، غربالگری و ارجاع پرونده های پناهندگی برای جلسه رسیدگی را به طور اساسی دگرگون کرد. این اصلاحات که توسط اداره مهاجرت، پناهندگان و شهروندی کانادا (IRCC) و تحت قانون تقویت سیستم مهاجرت و مرزهای کانادا (لایحه C-12) ارائه شده است، یک فرآیند پذیرش آنلاین یکپارچه ایجاد می کند، مهلت ۶۰ روزه ای برای ارائه مدارک تعیین می نماید، چارچوب های زمانی پیش از ارجاع را برای غربالگری امنیتی فدرال اعمال می کند و دسترسی به مجوز کار باز (Open Work Permit) را برای متقاضیان واجد شرایط دائمی می سازد.

برای سال ها، درخواست های ثبت شده در داخل کانادا و در مبادی ورودی مرزی، روندهای پذیرش متفاوتی را طی می کردند و پرونده ها معمولاً پیش از تکمیل بررسی های پیشینه یا مدارک متقاضی، به هیئت مهاجرت و پناهندگی کانادا (IRB) ارجاع داده می شدند. این روند به تعویق جلسات رسیدگی و انباشت ده ها هزار پرونده غیرفعال در صف انتظار دادگاه منجر می شد. طبق قوانین مدرن شده، IRCC و آژانس خدمات مرزی کانادا (CBSA) کامل بودن پرونده و قابلیت پذیرش را در ابتدا بررسی می کنند تا تنها پرونده های آماده رسیدگی به بخش حفاظت از پناهندگان (RPD) در IRB ارسال شوند.

خلاصه تغییرات مقرراتی ۳ نوامبر ۲۰۲۶

عملکرد هفت تغییر اصلی سیستم پناهندگی در عمل

۱. فرآیند آنلاین یکپارچه و مهلت ۶۰ روزه ارائه مدارک

اداره IRCC پذیرش پناهندگی را در یک جریان کاری یکپارچه آنلاین از طریق پرتال IRCC برای دفاتر داخلی و مبادی ورودی ادغام کرده است. افرادی که از داخل کانادا به دنبال دریافت حمایت هستند، اکنون با پاسخ دادن به پرسش های پذیرش در پرتال IRCC کار خود را آغاز می کنند تا قصد خود را برای ارائه پرونده به طور رسمی ثبت کنند. سپس IRCC یک نوبت مصاحبه حضوری با افسر تعیین می کند که در آن متقاضی رسماً ادعای خود را مطرح می نماید، اطلاعات بیومتریک را ثبت می کند و مراحل بررسی را به پایان می رساند.

هنگامی که افسر تشخیص دهد پرونده (چه از داخل ثبت شده باشد و چه در مرز ورودی) واجد شرایط ارجاع به IRB است، متقاضی ۶۰ روز تقویمی مهلت دارد تا بسته کامل درخواست و مدارک حمایتی لازم را به وزیر تحویل دهد. متقاضیانی که برای جمع آوری مدارک هویتی یا دریافت کمک حقوقی به زمان بیشتری نیاز دارند، می توانند یک بار تقاضای تمدید ۳۰ روزه کنند؛ همچنین این مقررات انعطاف پذیری لازم را در موارد نقص فنی سامانه یا شرایط استثنایی حفظ کرده است. دریافت پرونده کامل در این مرحله، به وزیر فرصت می دهد تا پیش از ورود پرونده به جدول جلسات IRB، مدارک را بررسی نماید.

۲. مهلت های زمانی پیش از ارجاع برای بررسی های امنیتی و قانونی دولت

پیش از آنکه پرونده پناهندگی از نظر ماهیتی بررسی شود، نهادهای امنیتی فدرال بررسی های پیشینه ای شامل امنیت ملی، سوابق کیفری جدی، صلاحیت ورود و یکپارچگی برنامه را انجام می دهند. طبق مقررات اصلاح شده، دولت یک محدودیت زمانی قانونی رسمی (در چارچوب عملیاتی ۳۶۵ روزه) تعیین کرده است تا این غربالگری های اولیه را پیش از ارجاع پرونده به IRB به اتمام برساند.

به تعویق انداختن ارجاع تا زمان نهایی شدن بررسی های امنیتی و صلاحیت ورود، از اشغال شدن نوبت های استماع RPD توسط پرونده های ناقص جلوگیری می کند. هم زمان، لغو سیستم قبلی که در آن افسران تاریخ های رسیدگی سفت و سختی تعیین می کردند، به IRB اجازه می دهد تنها زمانی جلسات رسیدگی را برنامه ریزی کند که هم بررسی های دولت و هم پرونده اولیه متقاضی تکمیل شده باشند.

۳. قوانین شفاف تر برای پرونده های پس گرفته شده و موارد رد ادعای رهاشدگی

این مقررات مرز مشخص تری میان پرونده های فعال و مواردی که دیگر پیگیری نمی شوند ترسیم کرده است. پیش از ارجاع به IRB، انصراف از پرونده با اعلام کتبی متقاضی به وزیر انجام می گیرد. در مواردی که پس گرفتن پرونده رخ می دهد، مقررات جدید شرایط دقیق بازگرداندن آن به جریان را مشخص کرده است که نیازمند ارائه به موقع درخواست و دلایل کتبی برای توضیح تاخیر خواهد بود.

به همین ترتیب، در حالی که در صورت عدم رعایت مراحل اجباری یا ضرب الاجل ها ممکن است پرونده رهاشده اعلام شود، این آیین نامه اقداماتی را مشخص می کند که متقاضی باید برای پیشبرد پرونده خود انجام دهد، به ویژه در شرایطی که IRB تشخیص دهد پرونده رها نشده است. به این ترتیب، پرونده های غیرفعال زودتر غربال می شوند و به انباشت پرونده های دادگاه اضافه نخواهند شد.

۴. حمایت های آیین دادرسی قوی تر برای متقاضیان آسیب پذیر

کودکان بدون همراه، نوجوانان زیر ۱۸ سال و بزرگسالانی که توانایی درک کامل ماهیت دادرسی پناهندگی را ندارند، از همان مراحل ابتدایی نیازمند تمهیدات حفاظتی مشخص هستند. مقررات اصلاح شده، قوانین اجباری تعیین نماینده تعیین شده را در طول مراحل رسیدگی IRCC و CBSA تدوین کرده، الزامات صلاحیت و رفتار این نمایندگان را تعیین می کند و زمان خاتمه این وظیفه را مشخص می نماید.

۵. حفظ وضعیت توافق نامه کشور سوم امن (STCA)

تحت توافق نامه کشور سوم امن (STCA) میان کانادا و ایالات متحده و پروتکل الحاقی مارس ۲۰۲۳ آن، اغلب اتباع خارجی که از طریق گذرگاه های رسمی مرز زمینی یا با عبور از نقاط غیررسمی بین مرزی ظرف ۱۴ روز از ایالات متحده وارد کانادا می شوند، فاقد شرایط ثبت درخواست پناهندگی هستند، مگر اینکه مشمول استثنائات قانونی شوند (مانند داشتن عضو واجد شرایط خانواده در کانادا).

اصلاحات ۳ نوامبر ۲۰۲۶ تغییری در شروط ماهوی STCA ایجاد نکرده، بلکه دو سازوکار فنی را به روزرسانی کرده است تا فرآیند جدید پرتال به ضرر متقاضیان تمام نشود:

• محاسبه مهلت ۱۴ روزه پروتکل الحاقی: برای افرادی که به شکل نامنظم از مرز زمینی عبور می کنند، بازه زمانی ۱۴ روزه تا تاریخی محاسبه می شود که فرد قصد پناهندگی خود را در پرتال IRCC ثبت می کند، نه تا تاریخ مصاحبه حضوری.
• استثنای اعضای خانواده در داخل کانادا: در مواردی که متقاضی تازه وارد به پرونده پناهندگی در جریان یکی از بستگان خود در کانادا استناد می کند، پرونده آن فرد تنها کافی است واجد شرایط ارجاع به IRB شناخته شده باشد و نیازی نیست که قبلاً ارجاع شده باشد؛ این امر مانع از آن می شود که طولانی شدن غربالگری های امنیتی دولت به لغو شرایط عضو خانواده تازه وارد منجر گردد.

۶. دسترسی دائمی به اجازه کار باز

دسترسی به اشتغال قانونی این امکان را فراهم می کند که متقاضیان پناهندگی بتوانند بدون اتکا به کمک های رفاهی استانی در مدت انتظار برای دریافت تصمیم نهایی، هزینه های خود را تامین کنند. مقررات جدید رویکرد IRCC تحت بخش ۲۰۶ آیین نامه مهاجرت و حفاظت از پناهندگان (IRPR) را دائمی کرده و به متقاضیان واجد شرایط اجازه می دهد پس از ثبت پرونده کامل (همراه با اطلاعات بیومتریک و انجام معاینات پزشکی مهاجرت)، بدون نیاز به انتظار برای ارجاع رسمی به IRB، مجوز کار باز دریافت نمایند. سرعت این فرآیند مستقیماً به زمان تحویل بسته کامل مدارک توسط متقاضی بستگی دارد.

۷. استثنائات هدفمند برای شرایط سلب صلاحیت در لایحه C-12

لایحه C-12 با دریافت تایید سلطنتی در ۲۶ مارس ۲۰۲۶، دو مانع ارجاع قانونی عمده را به بخش ۱۰۱ قانون مهاجرت و حفاظت از پناهندگان (IRPA) اضافه کرد: پرونده هایی که بیش از یک سال پس از اولین ورود به کانادا ثبت شوند (برای ورودهای پس از ۲۴ ژوئن ۲۰۲۰) و پرونده هایی که ۱۴ روز یا بیشتر پس از ورود نامنظم زمینی از ایالات متحده مطرح گردند. پرونده افرادی که مشمول این موانع شوند به IRB ارجاع داده نخواهد شد، هرچند ممکن است همچنان بتوانند پیش از اجرای حکم اخراج، برای ارزیابی خطرات پیش از اخراج (PRRA) اقدام کنند.

برای جلوگیری از بی عدالتی ناشی از این قوانین، مقررات ۳ نوامبر ۲۰۲۶ دو استثنای اساسی را وضع کرده است:

• کودکان و نوجوانان بدون همراه: افراد زیر ۱۸ سال در کانادا که فاقد والدین یا سرپرست قانونی هستند، از موانع لایحه C-12 معاف بوده و پرونده آنها همچنان به طور کامل به IRB ارجاع داده می شود.
• ثبت در پرتال در سال نخست: افرادی که در پرتال IRCC ثبت نام کرده و اطلاعات اولیه مبنی بر قصد پناهندگی را ظرف یک سال از اولین ورود خود به کانادا ارائه دهند، از قانون منع یک ساله معاف خواهند بود؛ حتی اگر IRCC مصاحبه حضوری آنها را بعد از پایان سال اول برنامه ریزی کند.

پناهندگی در کانادا چیست و متقاضیان چه مواردی را باید اثبات کنند

در قوانین کانادا، ارائه درخواست پناهندگی (که رسماً طبق بخش ۲ قانون IRPA به آن درخواست حفاظت از پناهندگان گفته می شود) به معنای درخواست از دولت کانادا برای عدم اخراج شما به کشورتان است، زیرا در صورت بازگشت در معرض آزار و شکنجه، شکنجه جسمی یا تهدید شدید علیه جان و امنیت خود قرار می گیرید. برخلاف اسکان مجدد پناهندگان از خارج (که در آن پناهندگان پیش از سفر توسط کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل یا حامیان خصوصی معرفی می شوند)، درخواست پناهندگی صرفاً توسط افرادی ارائه می شود که در خاک کانادا حضور دارند یا به مبادی ورودی آن رسیده اند.

پناهندگی یک ابزار حمایتی حقوقی است، نه یک مسیر مهاجرت اقتصادی یا بشردوستانه عمومی. هر متقاضی که پرونده اش ارجاع می شود، از نظر قانونی موظف است بر اساس توازن احتمالات (یعنی محتمل تر بودن واقعیت ادعا) اثبات کند که حداقل مشمول یکی از دو تعریف قانونی بررسی شده توسط بخش حفاظت از پناهندگان (RPD) در IRB است. این ادعا باید با مدارک هویتی معتبر، شرح منسجم و صادقانه مبنای درخواست پناهندگی (BOC) و مدارک عینی از وضعیت کشور مبدا همراه باشد که نشان دهد امکان بهره مندی از حمایت دولتی و امکان جابجایی امن به نقطه دیگری از کشور مبدا وجود ندارد.

دو مبنای قانونی برای دریافت حمایت

• پناهنده کنوانسیون (بخش ۹۶ قانون IRPA): متقاضی باید ترس موجه از آزار و اذیت را در کشور متبوع خود (یا در صورت بی تابعیت بودن، در کشور محل سکونت پیشین) اثبات کند که به حداقل یکی از پنج مبنای کنوانسیون مرتبط باشد: نژاد، مذهب، ملیت، عقاید سیاسی یا عضویت در یک گروه اجتماعی خاص. در رویه قضایی کانادا، عضویت در یک گروه اجتماعی خاص مواردی همچون ویژگی های ذاتی یا تغییرناپذیر، از جمله آزارهای مرتبط با جنسیت، گرایش جنسی، هویت جنسیتی و خشونت های شدید خانوادگی را در صورت ناتوانی دولت در محافظت، پوشش می دهد.
• شخص نیازمند حمایت (بند ۱ بخش ۹۷ قانون IRPA): حتی بدون وجود پیوند به موارد پنج گانه کنوانسیون، فرد در صورتی واجد شرایط شناخته می شود که بازگرداندن وی به کشورش او را شخصاً در معرض خطر شکنجه یا خطر جانی یا رفتارهای غیرانسانی، ظالمانه و ترذیلی قرار دهد. برای درخواست های مشمول بند ۹۷(1)(b) به جز شکنجه، چهار شرط سخت گیرانه وجود دارد: نبود حمایت دولتی، فراگیر بودن خطر برای متقاضی در تمام نقاط کشور، عمومی نبودن خطر برای سایر ساکنان آن کشور و اینکه خطر ناشی از مجازات های قانونی مطابق با معیارهای بین المللی یا کمبود خدمات درمانی نباشد.

مواردی که مشمول پناهندگی نمی شوند: سختی های اقتصادی، نرخ بیکاری بالا، اتمام اعتبار مجوز تحصیلی یا کاری، دسترسی به خدمات درمانی بهتر و جرایم عمومی، خشونت های گروهی یا باج گیری که توسط عموم مردم یک کشور تجربه می شود، شرایط لازم طبق بخش های ۹۶ یا ۹۷(۱) را برآورده نمی کنند. همچنین متقاضیانی که مرتکب جنایات جنگی، جنایات علیه بشریت یا جرایم جدی غیرسیاسی در خارج از کانادا شده باشند (بخش ۹۸ قانون IRPA)، تهدید امنیتی یا کیفری جدی به شمار آیند، پیش تر در کانادا درخواست داده باشند یا قبلاً درخواست پناهندگی داده و اطلاعات بیومتریک آنها با آمریکا، بریتانیا، استرالیا یا نیوزیلند تطبیق داشته باشد (بخش ۱۰۱ قانون IRPA)، از ارجاع پرونده به IRB محروم می شوند.

روندهای اخیر پناهندگی در کانادا (۲۰۲۱ تا ۲۰۲۶)

نوسازی مقرراتی در نوامبر ۲۰۲۶ در برهه ای اجرا می شود که تعداد متقاضیان پناهندگی با یک دگرگونی اساسی همراه شده است. پس از افزایش بیش از هفت برابری بین سال های ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۴، پرونده های جدید پناهندگی در طول سال ۲۰۲۵ و هشت ماه نخست سال ۲۰۲۶ کاهش چشمگیری داشته است؛ اگرچه IRB همچنان در حال رسیدگی به حجم بی سابقه ای از پرونده های قبلی است.

کاهش ۵۲ درصدی ورودی ماهانه پناهندگی در سال ۲۰۲۶ در پی تشدید قوانین ویزا و مرزها

طبق آمار رسمی اداره IRCC تا تاریخ ۳۱ اوت ۲۰۲۶، پرونده های سالانه پناهندگی از حدود ۲۴,۰۰۰ مورد در سال ۲۰۲۰ و ۲۵,۰۰۰ مورد در سال ۲۰۲۱ به بیش از ۹۲,۰۰۰ مورد در سال ۲۰۲۲، ۱۴۴,۰۰۰ مورد در سال ۲۰۲۳ و اوج تاریخی بیش از ۱۷۳,۰۰۰ متقاضی در سال ۲۰۲۴ رسید. سپس در سال ۲۰۲۵ این تعداد با ۳۴ درصد کاهش به ۱۱۴,۵۲۰ متقاضی رسید که ۶۸ درصد از این درخواست ها در داخل کشور، ۱۷ درصد در مبادی زمینی، ۱۰ درصد در فرودگاه ها و ۵ درصد از گذرگاه های غیررسمی مرزی به ثبت رسیدند.

این روند کاهشی در سال ۲۰۲۶ سرعت بیشتری گرفت. بین ژانویه تا اوت ۲۰۲۶، IRCC و CBSA مجموعاً ۳۷,۷۷۵ متقاضی پناهندگی را ثبت کردند که ۵۲ درصد کمتر از ۷۹,۰۲۰ مورد در مدت مشابه سال ۲۰۲۵ و ۶۸ درصد کمتر از ۱۱۸,۸۰۵ مورد در هشت ماه مشابه سال ۲۰۲۴ است. میانگین پذیرش ماهانه در سه ماهه اول سال ۲۰۲۶ حدود ۶,۱۶۵ پرونده بود (۶,۴۵۰ در ژانویه، ۵,۹۰۰ در فوریه و ۶,۱۵۰ در مارس)، اما پس از اجرایی شدن محدودیت های یک ساله و ۱۴ روزه لایحه C-12 در ۲۶ مارس ۲۰۲۶، این رقم به ۳,۸۲۵ در آوریل، ۳,۶۰۰ در مه و کمترین رقم چند سال اخیر یعنی ۳,۲۹۰ در ژوئن کاهش یافت، پیش از آنکه در ژوئیه به ۳,۹۸۵ و در اوت به ۴,۵۷۵ مورد برسد.

سه عامل عمده این کاهش را از سال ۲۰۲۴ تا ۲۰۲۶ رقم زدند:

• افت پرونده ها در مبادی ورودی و فرودگاه ها: مجموع پرونده های مبادی ورودی از ژانویه تا اوت طی دو سال ۷۸ درصد افت کرد؛ یعنی از ۴۴,۰۰۰ مورد در سال ۲۰۲۴ به ۲۵,۰۴۵ در سال ۲۰۲۵ و ۹,۶۴۰ در سال ۲۰۲۶ رسید. درخواست های فرودگاهی به تنهایی در این دوره ۸۶ درصد کاهش یافت (از ۳۳,۴۴۵ به ۴,۷۳۵)، که ناشی از الزامات ویزای مکزیک در فوریه ۲۰۲۴ (کاهش ۹۷ درصدی پرونده های فرودگاهی مکزیک) و بررسی های سخت گیرانه تر پیش از پرواز بود.
• کاهش پرونده های دارندگان ویزای اقامت موقت (TRV): پرونده های ثبت شده توسط دارندگان TRV با ۷۳ درصد کاهش از ۷,۴۰۵ در اوت ۲۰۲۴ به ۱,۹۹۰ در اوت ۲۰۲۶ رسید که با کاهش پذیرش دانشجویان بین المللی و مسافران هم زمان بود. عبورهای غیررسمی نیز از میانگین ۱۶۵ مورد در روز در مارس ۲۰۲۳ به حدود ۱۳ مورد در روز کاهش یافت.
• توزیع استانی: از ژانویه تا اوت ۲۰۲۶، انتاریو (۱۹,۰۸۵ متقاضی یا ۵۰.۵ درصد) و کبک (۱۰,۰۹۰ متقاضی یا ۲۶.۷ درصد) روی هم ۷۷.۲ درصد از پرونده ها را ثبت کردند و پس از آنها بریتیش کلمبیا (۲,۹۸۵) و آلبرتا (۲,۹۸۰) قرار گرفتند.

نخستین کاهش خالص در انباشت پرونده های IRB از سال ۲۰۲۱

در حالی که ثبت پرونده های جدید در سال های ۲۰۲۵ و ۲۰۲۶ کاهش یافت، موج پیشین ورودی ها موجب شد صف پرونده های در انتظار بخش حفاظت از پناهندگان (RPD) در پایان سال ۲۰۲۵ به رکورد تاریخی ۲۹۹,۶۱۴ پرونده برسد؛ یعنی بیش از پنج برابر ۵۵,۹۳۷ پرونده در پایان ۲۰۲۱. تنها در سال ۲۰۲۴، تعداد ۱۹۰,۰۳۹ پرونده به RPD ارجاع شد، در حالی که ۷۳,۴۵۶ پرونده مختومه اعلام گردید.

نیمه نخست سال ۲۰۲۶ نقطه عطفی برای این دادگاه بود. بین ژانویه تا ژوئن ۲۰۲۶، ارجاعات جدید به RPD به ۲۶,۴۶۷ پرونده کاهش یافت، در حالی که مختومه شدن پرونده ها به ۴۹,۹۶۰ شتاب گرفت (سرعتی نزدیک به ۱۰۰,۰۰۰ تصمیم در سال). در نتیجه، پرونده های در انتظار RPD به میزان ۲۳,۵۱۵ پرونده (۷.۸- درصد) کاهش یافت و تا ۳۰ ژوئن ۲۰۲۶ به ۲۷۶,۰۹۹ پرونده رسید که نخستین کاهش خالص در ۵ سال گذشته محسوب می شود.

نحوه بسته شدن پرونده ها در نیمه اول ۲۰۲۶ نیز قابل تامل است: از مجموع ۴۹,۹۶۰ پرونده مختومه شده، ۱۵,۵۹۱ پرونده (۳۱.۲ درصد) پس گرفته شد یا بدون بررسی ماهوی تعیین تکلیف گردید و ۴,۰۹۴ پرونده (۸.۲ درصد) رهاشده اعلام شد. به عبارتی دیگر، ۳۹.۴ درصد از کل پرونده های مختومه شده در RPD در نیمه اول ۲۰۲۶ بدون تایید یا رد ماهوی به پایان رسیدند. این سهم قابل توجه از پرونده های پیگیری نشده نشان می دهد چرا مقررات جدید IRCC بر تکمیل ۶۰ روزه مدارک و نظارت وزارتی بر انصراف تاکید دارد.

کشورهای اصلی مبدا و نتایج بررسی ماهوی در نیمه نخست ۲۰۲۶

در میان پرونده هایی که از ژانویه تا ژوئن ۲۰۲۶ از نظر ماهوی بررسی شدند (۲۲,۱۰۹ قبولی در برابر ۸,۱۶۶ رد)، نرخ قبولی ماهوی در RPD به ۷۳.۰ درصد رسید (که معادل ۴۴.۳ درصد از کل ۴۹,۹۶۰ پرونده مختومه شده است). نتایج بر اساس ملیت و شرایط مبدا به شدت متغیر بود:

• هند با ۴,۳۲۲ ارجاع در نیمه نخست ۲۰۲۶ و ۴۳,۱۹۶ پرونده در جریان، بزرگ ترین کشور مبدا بود، اما ۹۰۲ قبولی در مقابل ۱,۳۷۹ رد (نرخ قبولی ماهوی ۳۹.۵ درصد) و ۴,۵۲۳ پرونده رهاشده یا پس گرفته شده داشت.
• هائیتی با ۲,۲۶۲ ارجاع رتبه دوم و با ۲۷,۰۵۳ پرونده در جریان رتبه سوم را داشت و ۳,۱۱۲ قبولی در برابر ۵۱۲ رد ثبت کرد (نرخ قبولی ماهوی ۸۵.۹ درصد).
• ایران با ۱,۰۰۴ ارجاع، ۱,۹۸۴ قبولی در مقابل تنها ۲۱۴ رد ثبت کرد (نرخ قبولی ماهوی ۹۰.۳ درصد)، در حالی که مکزیک با ۲۹,۴۳۸ پرونده در جریان ناشی از دوران بدون ویزا، دارای ۱,۴۰۱ قبولی، ۷۳۳ رد و ۱,۸۳۳ پرونده رهاشده یا انصرافی بود.

نکات کلیدی کاربردی برای متقاضیان و دارندگان اقامت موقت

• توجه دقیق به مهلت یک ساله پس از ورود: اتباع خارجی که پس از ۲۴ ژوئن ۲۰۲۰ وارد کانادا شده اند و با خطر واقعی در کشور خود مواجه هستند، باید قصد پناهندگی خود را در پرتال IRCC پیش از پایان یک سال از زمان نخستین ورود ثبت کنند تا صلاحیت رسیدگی در IRB را حفظ نمایند و صرفاً به ارزیابی خطر پیش از اخراج (PRRA) محدود نشوند.
• مهلت ۶۰ روزه تکمیل مدارک را قطعی در نظر بگیرید: پس از واجد شرایط شناخته شدن پرونده برای ارجاع، مدارک هویتی، ترجمه ها و روایت کامل و دقیق مبنای ادعا (BOC) را ظرف ۶۰ روز آماده کنید و در صورت تاخیر در دریافت اسناد رسمی از خارج، سریعاً درخواست تمدید ۳۰ روزه را ثبت نمایید.
• هرگز از پرونده پناهندگی برای تمدید اقامت موقت رو به انقضا استفاده نکنید: ارائه یک درخواست بی پایه پس از پایان مجوز تحصیل، اجازه کار پس از فارغ التحصیلی (PGWP) یا وضعیت ویزای توریستی، موجب صدور حکم مشروط اخراج، ثبت سابقه دائمی در پرونده IRCC و اتهام احتمالی ارائه اطلاعات نادرست (Misrepresentation) خواهد شد.
• انجام سریع تر معاینات پزشکی و الزامات پرتال جهت دریافت مجوز کار: از آنجا که صدور مجوز کار باز بر اساس بخش ۲۰۶ مقررات IRPR به ثبت پرونده کامل و انجام معاینات پزشکی بستگی دارد، هرگونه تاخیر در مدارک اولیه مستقیماً صدور مجوز کار را به تعویق می اندازد.
• استفاده از وکلای مجاز و رسمی دادگاه: پرونده های پناهندگی تابع قوانین ادله سخت گیرانه در زمینه مدارک هویتی، حمایت دولتی و گزینه های جابجایی امن داخلی هستند. متقاضیانی که مایل به استخدام نماینده هستند باید تنها با وکیل رسمی دادگستری کانادا یا مشاور رسمی مهاجرت دارای مجوز RCIC-IRB همکاری کنند.