Geçici Yabancı İşçilerin İş Değiştirmesi

Kanada’da zaten bulunan geçici yabancı işçiler için değişim rüzgarları genellikle sessizce gelir. Tek bir iş teklifi, tek bir işveren ve tek bir net planla gelmiş olabilirler. Ancak hayat ve işgücü piyasaları nadiren durağan kalır. İşten çıkarmalar, yeniden yapılanmalar, kariyer ilerleme fırsatları veya hatta zehirli çalışma koşulları, işçileri yeni işverenler aramaya itebilir. Yakın zamana kadar, bu geçişler bürokrasiyle sınırlıydı: Geçici yabancı işçiler yeni bir çalışma izni için başvurmak ve bazen haftalarca beklemek zorundaydı yeni role başlamadan önce. Bu bekleme süresi işçileri mali açıdan belirsizliğe bıraktı ve işverenleri doldurulmamış boş kadrolar nedeniyle hayal kırıklığına uğrattı.

Yeni IRCC Politikası Altında Yeni İşverenlere Daha Hızlı Geçişler

Kanada’nın göçmenlik sistemi, bu darboğazı pratik bir gerekliliğe dayalı ileri görüşlü bir kamu politikasıyla yanıtladı. Ülkede zaten mevcut olan yeteneklerden daha iyi yararlanmayı ve yeni katılımcılara olan bağımlılığı azaltmayı amaçlayan bu politika, Kanada’daki geçici yabancı işçilerin yeni çalışma izni başvurusu hala işleme alınırken yeni bir işte çalışmaya başlamalarını sağlar. Bu, haftalarca beklemek anlamına gelmez, gelirde boşluk kalmaz ve yerdeki ekonomik talepleri karşılamada daha fazla çeviklik sağlar.

Göçmenlik ve Mülteci Koruma Yasası’nın 25.2. maddesi kapsamında yetkilendirilen bu önlem, sistemik gecikmeleri hafifletmeyi ve değişen işgücü ihtiyaçlarına uyum sağlamayı amaçlamaktadır. Zaten geçerli geçici ikamet statüsüne sahip olan ve Geçici Yabancı İşçi Programı (TFWP) veya Uluslararası Hareketlilik Programı (IMP) kapsamında iş değiştiren yabancı uyruklular için geçerlidir. Kanada’nın Geçici Yabancı İşçi Programı (TFWP), Kanada işverenlerinin geçici olarak nitelikli işçilere ihtiyaç duydukları durumlarda, yurtdışından işçi getirmelerine olanak tanır. Bu program, Kanada’da kalifiye işgücü kıtlığı olan sektörlerde çalışan işçileri hedefler. Uluslararası Hareketlilik Programı (IMP) ise, belirli işler ve sektörler için geçici çalışma izni sağlayan daha geniş kapsamlı bir programdır. Bu program, genellikle yüksek vasıflı işçiler, gençler ve iş gezisi yapanları kapsar.

Bu yeni politika kapsamında hak kazanmak için aşağıdaki uygunluk koşullarının karşılanması gerekir:

• İşçinin geçerli geçici ikamet statüsüyle Kanada’da fiziksel olarak bulunması gerekir
• Göçmenlik ve Mülteci Koruma Tüzüğü’nün (IRPR) 199(a) veya 199(b) paragraflarının şartlarını karşılaması gerekir, bu temelde şu anlama gelir:
  • 199(a): İşçi, geçerli geçici ikamet statüsüne sahipken Kanada’dan yeni bir çalışma izni için başvuruyor veya
  • 199(b): İşçi daha önce çalışmaya yetkiliydi, mevcut izni süresi dolmadan yeni bir çalışma izni için başvurdu ve şimdi bir karar beklerken Kanada’da kalmasına izin veren statüsünü korudu (önceden ima edilen statü olarak adlandırılıyordu).

Aşağıdakilerden birini sunmuş olmaları gerekir:

• IRPR’nin 201(1) alt maddesi uyarınca çalışma izni yenileme başvurusu veya
• 200(1)(c)(ii.1) veya 200(1)(c)(iii) paragrafları uyarınca yeni bir çalışma izni başvurusu
• Başvurudaki iş teklifinin farklı bir işveren ve/veya meslek için olması gerekir
• Başvuranın IRCC tarafından belirtilen elektronik yöntemleri (veya gerekirse alternatif formatı) kullanarak kamu politikası muafiyeti için başvurması gerekir
• Başvuru işleme alınırken çalışmaya başlamak için muafiyet talebinde bulunulmalıdır

Burada 199(a) ve 199(b) paragraflarını anlamak çok önemlidir. Basit bir ifadeyle, bu politika yalnızca statülerini hala koruyanlar veya statüsü sona eren ancak sona ermeden önce uzatmak için başvuran ve bekleme sırasında aynı şartlar altında kalmasına ve çalışmasına yasal olarak izin verilen kişiler için faydalıdır. Bu şartı karşılamadan, bir kişi muafiyetten yararlanamaz ve yeni çalışma izni tamamen işleme alınana kadar beklemelidir.

Düzeltme Muafiyetleri ve Kimler En Çok Yararlanıyor

Bu kamu politikası, belirli düzenleyici hükümlerden muafiyetler sağlar:

• 183(1)(b) Paragrafı: Uygun yetki olmadan çalışma yasağı
• 185(1)(b)(i)’den (iv)’e alt paragraflar: İşveren, iş türü ve çalışma saatleriyle ilgili kısıtlamalar
• 196. Madde: Çalışmak için izin veya yönetmelikle yetkilendirilme şartı

Önemli olarak, bu muafiyetler yalnızca çalışma izni başvurusu hakkında nihai bir karar verilene veya başvuru geri çekilene kadar geçerlidir. Politika hayati bir esneklik sağlarken, işçiler yine de diğer tüm kabul edilebilirlik ve uygunluk koşullarını karşılamalıdır.

Bu politikanın en önemli etkisi, zaten karmaşık çalışma izni senaryolarında gezinenler tarafından hissedilecektir:

• Bekleyen başvurusu onaylanana kadar işveren veya iş değiştiremeyen “statüsünü koruyan” işçiler
• Hala geçerli, işverene özgü çalışma izinlerine sahip ancak işten çıkarmalar veya uyumsuzluk nedeniyle devam edemeyen yabancı işçiler
• Mevcut rollerinde izne ihtiyaç duymaktan muaf ancak yeni bir pozisyon veya işveren için izne ihtiyaç duyan işçiler

Bu hedeflenen grup, daha hızlı işgücü hareketliliğinden yararlanır, onları mali olarak istikrarlı tutar ve işverenlerin ülkede zaten yaşayan ve çalışan yetenekleri daha az idari gecikmeyle işe almalarına olanak tanır. Ancak şunu vurgulamak önemlidir: Kanada’daki ziyaretçiler bu muafiyete dahil değildir. Bu ayrıntının yanlış anlaşılması, yetkisiz çalışma nedeniyle gelecekteki göçmenlik başvurularının reddedilmesi de dahil olmak üzere ciddi sonuçlara yol açabilir.

İşgücü Piyasasına Duyarlılığa Doğru Stratejik Bir Kayma

Bu kayma, Mayıs 2020’den itibaren COVID dönemi geçici politikasının sona ermesinden sonra duyarlılığa bir dönüşü işaret ediyor. Ekonomik toparlanma ilerledikçe, Kanada’nın iç işgücü hareketliliğine yaklaşımı, yerdeki pratik gerçeklikleri yansıtacak şekilde gelişiyor. Uygulamada, bu, Kanada işverenlerine zaten kendi topluluklarında yaşadığını ve çalıştığını gördükleri yeteneklere daha hızlı erişim sağlar ve aynı zamanda işçilerin haklarını ve geçim kaynaklarını korur.

Bir düzenleyici danışmanın bakış açısından, bu kamu politikası uyumluluk ve esneklik arasında çok ihtiyaç duyulan bir denge kuruyor. Geçici yabancı işçilerin statik işgücü girdileri değil, gerçek dünya koşullarında gezinen insanlar olduğunu kabul ediyor. Bu gerçeklere uyum sağlayan bir sistem, yalnızca bireysel istikrarı desteklemekle kalmaz, aynı zamanda Kanada’nın küresel arenada yetenek için rekabet etme yeteneğini de güçlendirir.

Şu anda, birçok geçici yabancı işçi işler arasında sıkışıp kalmış, işleme gecikmeleri nedeniyle yasal olarak yeni bir role başlayamamakta, bu da mali istikrarlarını ve ruh sağlığını ciddi şekilde etkileyebilmektedir. Zaten mevcut yetenekleri işe almak için can atan işverenler boş programlar ve verimlilik kayıplarıyla karşı karşıya kalmaktadır. İşverenleri nasıl değiştireceğinizden veya mevcut izin koşullarınızın daha iyi bir fırsatı değerlendirmenizi engellemesinden emin değilseniz, yetkili göçmenlik danışmanları olarak çalışma izni başvurunuz ve gerekli tüm muafiyet talepleri için hazırlık, yasal tavsiye ve temsil konusunda size yardımcı olabiliriz.