تمدید تدابیر ویژه تمدید ورک پرمیت اتباع ایرانی در کانادا تا سال ۲۰۲۷

دولت کانادا با بازنگری در «سیاست عمومی موقت» (Temporary Public Policy)، اقدامات تسهیلی خود را برای اتباع ایرانی که با وضعیت اقامت موقت در این کشور حضور دارند، تمدید کرده است. این تصمیم با توجه به تداوم بی ثباتی در ایران اتخاذ شده و هدف آن، تسهیل فرآیند تمدید مجوزهای کار (Work Permit) برای افرادی است که پیش تر تحت تدابیر ویژه، وضعیت قانونی خود را حفظ کرده اند.

مشمولان این سیاست و اهمیت بازه های زمانی

این تدابیر اصلاح شده بر گروه خاصی تمرکز دارد: اتباع ایرانی که به صورت فیزیکی در کانادا حضور دارند، دارای وضعیت اقامت موقت معتبر هستند و در حال حاضر مجوز کاری در اختیار دارند که تاریخ صدور آن در تاریخ ۲۸ فوریه ۲۰۲۵ یا پیش از آن باشد. این تاریخ صدور، معیار اصلی برای تعیین صلاحیت متقاضی جهت بهره مندی از این معافیت های تسهیل کننده است.

دلیل اعلام شده از سوی دولت، تداوم شرایط بی ثبات در ایران است. از منظر عملیاتی، این سیاست با هدف کاهش ریسک وقفه در اشتغال افرادی تدوین شده که در جامعه و بازار کار کانادا مستقر شده اند؛ چرا که هرگونه وقفه در مجوزهای قانونی می تواند منجر به از دست دادن شغل و پیچیدگی های مربوط به وضعیت اقامتی شود.

این سیاست عمومی تحت بند ۲۵.۲ «قانون مهاجرت و حفاظت از پناهندگان» (IRPA) صادر شده است که به وزیر اجازه می دهد در صورت وجود ملاحظات سیاست عمومی، متقاضیان را از برخی الزامات آیین نامه ای معاف نماید. در این مورد خاص، معافیت مذکور یک مقرره مشخص را هدف قرار داده است که در ادامه بررسی می شود.

شرایط احراز صلاحیت و معافیت های اعطایی

افسران مهاجرت تنها در صورتی مجاز به اعطای معافیت از الزامات آیین نامه ای هستند که متقاضی تمامی شروط را به طور کامل دارا باشد. از دیدگاه حقوقی، پرونده باید با دقت در برابر هر یک از این موارد ارزیابی شود، زیرا عدم احراز حتی یک شرط می تواند منجر به عدم صلاحیت متقاضی برای این تدابیر ویژه شود.

شرایط صلاحیت تحت این سیاست عمومی عبارتند از:

• متقاضی تبعه ایران بوده و با وضعیت اقامت موقت معتبر در کانادا حضور داشته باشد؛
• متقاضی در زمان ارائه درخواست، دارای مجوز کار معتبر باشد که تاریخ صدور آن ۲۸ فوریه ۲۰۲۵ یا قبل از آن باشد؛
• متقاضی درخواست تمدید مجوز کار خود را از داخل خاک کانادا و تحت بند ۲۰۱(۱) «آیین نامه مهاجرت و حفاظت از پناهندگان» (IRPR) سابمیت کرده باشد؛
• متقاضی پیش از این تحت همین سیاست عمومی، معافیت دریافت نکرده باشد.

در صورت احراز شرایط، افسر مربوطه می تواند متقاضی را از الزامات پاراگراف ۲۰۰(۱)(c) آیین نامه معاف کند. به بیان ساده، این سیاست یک انعطاف پذیری هدفمند در فرآیند تصمیم گیری برای تمدید ورک پرمیت ایجاد می کند. لازم به ذکر است که این به معنای تایید خودکار درخواست نیست، بلکه صرفاً به افسر اجازه می دهد یکی از الزامات خاص آیین نامه ای را برای واجدین شرایط نادیده بگیرد.

نکته حائز اهمیت این است که متقاضیان همچنان مشمول سایر تعهدات قانونی، الزامات «قابلیت پذیرش» (Admissibility) و معیارهای گزینشی هستند که در این سیاست مستثنی نشده اند. در عمل، این بدان معناست که متقاضی باید وضعیت قانونی خود را حفظ کند، درخواستی کامل از داخل کانادا ارائه دهد و فاقد هرگونه منع ورود (مانند سوءپیشینه کیفری یا ارائه اطلاعات خلاف واقع) باشد.

از منظر «انطباق مهاجرتی» (Immigration Compliance)، بیشترین ریسک در این پرونده ها نه در تاریخ های تعیین شده، بلکه در زمان بندی و نقص مدارک نهفته است: اقدام دیرهنگام، ارسال درخواست از خارج از کشور، یا تصور اشتباه مبنی بر اینکه این سیاست عمومی تمامی قوانین صلاحیت را لغو می کند. بررسی دقیق پیش از سابمیت، از ریجکتی های قابل پیشگیری جلوگیری می کند.

تاریخ اجرا، انقضا و نحوه صحیح ارائه درخواست

این سیاست عمومی اصلاح شده از تاریخ ۱ مارس ۲۰۲۶ اجرایی شده و در تاریخ ۳۱ مارس ۲۰۲۷ منقضی می شود. البته دولت این اختیار را دارد که در هر زمان و بدون اطلاع قبلی، این سیاست را لغو (Revoke) کند. این مقررات تنها شامل درخواست هایی می شود که در بازه زمانی مذکور دریافت شوند.

ملاحظات اجرایی در خصوص تواریخ:

• درخواست ها باید در تاریخ ۱ مارس ۲۰۲۶ یا پس از آن دریافت شوند تا مشمول این سیاست شوند؛
• درخواست های دریافتی پس از ۳۱ مارس ۲۰۲۷ تحت پوشش نخواهند بود، حتی اگر متقاضی سایر شرایط را دارا باشد؛
• با توجه به احتمال ابطال بدون اطلاع قبلی، متقاضیان واجد شرایط باید بلافاصله پس از آماده سازی مدارک، نسبت به ثبت درخواست اقدام کنند.

مراحل ارائه درخواست مطابق با استانداردهای قانونی:

• تایید اعتبار وضعیت اقامت موقت در زمان ثبت پرونده؛
• تایید اعتبار مجوز کار فعلی و تطبیق تاریخ صدور آن با ضرب الاجل ۲۸ فوریه ۲۰۲۵؛
• ثبت درخواست تمدید ورک پرمیت از داخل کانادا (In-Canada) تحت بند ۲۰۱(۱) آیین نامه؛
• اطمینان از کامل بودن فرم ها و مطابقت مدارک پشتیبان با نوع مجوز کار درخواستی؛
• نگهداری تاییدیه ثبت درخواست (Submission Confirmation) جهت ارائه به کارفرما یا مراجع قانونی.

در ارزیابی های حرفه ای، بهترین نتایج زمانی حاصل می شود که به این سیاست به عنوان یک ابزار تسهیل کننده نگریسته شود، نه یک تاییدیه تضمین شده. کارفرمایان نیز زمانی تمایل بیشتری به همکاری دارند که نیروی کار بتواند تداوم وضعیت قانونی خود را با مدارک دقیق و سوابق شفاف اثبات کند.

چالش های فعلی در این پرونده ها معمولاً شامل محدودیت زمانی تا انقضای مجوز، ابهام در مورد شمولیت مجوزهای قدیمی و سردرگمی در مورد الزامات باقی مانده است. همراهی یک مشاور رسمی مهاجرت می تواند در غربالگری صلاحیت، آماده سازی لوایح حقوقی (Legal Submission Letters) و نمایندگی در طول فرآیند تمدید، نقش کلیدی ایفا کند.

نتیجه گیری کلی: این سیاست عمومی اصلاح شده، انعطاف پذیری لازم را برای اتباع ایرانی واجد شرایط در کانادا فراهم می کند تا مجوزهای کار خود را (در صورت صدور اولیه تا قبل از ۲۸ فوریه ۲۰۲۵) تمدید کنند. این طرح از ۱ مارس ۲۰۲۶ تا ۳۱ مارس ۲۰۲۷ معتبر است و متقاضیان باید ضمن رعایت تمامی الزامات پذیرش، درخواست های خود را به صورت کامل و در موعد مقرر ارسال کنند.