ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਇਮੀਗ੍ਰੇਸ਼ਨ ਢਾਂਚੇ ਦੇ ਅੰਦਰ ਪਰਿਵਾਰਕ ਪੁਨਰ-ਮਿਲਾਪ (Family reunification) ਇੱਕ ਮੁੱਖ ਤਰਜੀਹ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਚੱਲ ਰਹੇ ਰੈਗੂਲੇਟਰੀ ਪ੍ਰਬੰਧਾਂ ਨੂੰ ਕਾਨੂੰਨੀ ਮਾਹਿਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸਖ਼ਤ ਅਤੇ ਅਕਸਰ ਮਨੁੱਖੀ ਉਦੇਸ਼ਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਹੋਣ ਕਾਰਨ ਆਲੋਚਨਾ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨਾ ਪਿਆ ਹੈ। ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਰੈਗੂਲੇਟਰੀ ਯੋਜਨਾ ਇਹਨਾਂ ਸਖ਼ਤ ਕਾਨੂੰਨੀ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਸਿੱਧਾ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਸਪਾਂਸਰਸ਼ਿਪ ਅਰਜ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚ ਅਨੁਪਾਤਕਤਾ (proportionality), ਸਪੱਸ਼ਟਤਾ ਅਤੇ ਬਰਾਬਰੀ ਲਿਆਉਣਾ ਹੈ।
ਬਾਹਰ ਰੱਖੇ ਗਏ ਪਰਿਵਾਰਕ ਮੈਂਬਰਾਂ ਲਈ ਉਮਰ ਭਰ ਦੀਆਂ ਪਾਬੰਦੀਆਂ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰਨਾ
ਮੌਜੂਦਾ ਨਿਯਮਾਂ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਵਾਂ 117(9)(d) ਅਤੇ 125(1)(d) ਦੇ ਸਖ਼ਤ ਮਾਪਦੰਡਾਂ ਦੇ ਤਹਿਤ, ਸਥਾਈ ਨਿਵਾਸ (PR) ਲਈ ਅਪਲਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਨਾਗਰਿਕ ਲਈ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਹਰ ਇੱਕ ਮੈਂਬਰ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰਤ ਐਲਾਨ ਕਰਨਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ। ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ, ਕੋਈ ਵੀ ਪਰਿਵਾਰਕ ਮੈਂਬਰ ਜਿਸਦਾ ਮੁੱਖ ਬਿਨੈਕਾਰ ਦੀ ਅਸਲ ਅਰਜ਼ੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਐਲਾਨ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਜਿਸਦੀ ਡਾਕਟਰੀ ਜਾਂ ਅਪਰਾਧਿਕ ਜਾਂਚ ਨਹੀਂ ਹੋਈ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ ਸਪਾਂਸਰ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ‘ਤੇ ਉਮਰ ਭਰ ਦੀ ਪਾਬੰਦੀ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਤਿਹਾਸਕ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਦੀ ਅਖੰਡਤਾ ਨੂੰ ਬਣਾਈ ਰੱਖਣ ਅਤੇ ਧੋਖਾਧੜੀ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਲਈ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਇਹ ਸਖ਼ਤ ਨਿਯਮ, ਸ਼ਰਨਾਰਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਕਈ ਕਮਜ਼ੋਰ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਘਾਤਕ ਸਿੱਧ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜੋ ਅਕਸਰ ਵਿਸ਼ਵਵਿਆਪੀ ਸੰਘਰਸ਼ਾਂ ਦੌਰਾਨ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨਾਲ ਸੰਪਰਕ ਗੁਆ ਚੁੱਕੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਸਰਕਾਰ ਵਰਤਮਾਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਬਾਰੀਕ ‘ਮਹੱਤਵਪੂਰਨਤਾ ਮੁਲਾਂਕਣ’ (materiality assessment) ਰਾਹੀਂ ਇਸ ਉਮਰ ਭਰ ਦੀ ਪਾਬੰਦੀ ਨੂੰ ਹਟਾਉਣ ਲਈ ਨਿਸ਼ਾਨਾਬੱਧ ਸੋਧਾਂ ਵਿਕਸਿਤ ਕਰਨ ਦੇ ਪੜਾਅ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਇਸ ਨਵੇਂ ਢਾਂਚੇ ਦੇ ਤਹਿਤ, ਉਹਨਾਂ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਲਈ ਉਮਰ ਭਰ ਦੀ ਪਾਬੰਦੀ ਸਫਲਤਾਪੂਰਵਕ ਹਟਾ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇਗੀ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਗੈਰ-ਐਲਾਨ (non-declaration) ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਪਾਂਸਰ ਦੀ ਅਸਲ ਸਥਾਈ ਨਿਵਾਸ ਅਰਜ਼ੀ ‘ਤੇ ਕੋਈ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ (material) ਅਸਰ ਨਹੀਂ ਪੈਣਾ ਸੀ।
ਵਿਹਾਰਕ ਪਾਲਣਾ (compliance) ਦੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਤੋਂ, ਪਰਿਵਾਰਕ ਸਪਾਂਸਰਸ਼ਿਪ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਸਖ਼ਤ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ਾਂ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਹਨਾਂ ਨਵੇਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨਤਾ ਨਿਯਮਾਂ ਦੇ ਲਾਗੂ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਬੁਨਿਆਦੀ ਲੋੜਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ। ਆਮ ਯੋਗਤਾ ਅਤੇ ਅਰਜ਼ੀ ਦੇ ਮਾਪਦੰਡਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਸਪਾਂਸਰਾਂ ਲਈ ਕਈ ਸਖ਼ਤ ਸ਼ਰਤਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਨੀਆਂ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹਨ:
- ਘੱਟੋ-ਘੱਟ 18 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਹੋਣੀ ਅਤੇ ਸਥਾਈ ਨਿਵਾਸੀ (PR) ਜਾਂ ਨਾਗਰਿਕਤਾ (Citizenship) ਦਾ ਦਰਜਾ ਹੋਣਾ।
- ਇੱਕ ਵਿਆਪਕ ਅਰਜ਼ੀ ਪੈਕੇਜ ਜਮ੍ਹਾਂ ਕਰਾਉਣਾ ਜੋ ਪਰਿਵਾਰਕ ਰਿਸ਼ਤੇ ਦੀ ਅਸਲੀਅਤ ਨੂੰ ਸਪੱਸ਼ਟ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੋਵੇ।
- ਸਪਾਂਸਰ ਕੀਤੇ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀਆਂ ਬੁਨਿਆਦੀ ਲੋੜਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਨ ਲਈ ਇੱਕ ਕਾਨੂੰਨੀ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਪਾਬੰਦ ਵਿੱਤੀ ਅੰਡਰਟੇਕਿੰਗ (financial undertaking) ਸਮਝੌਤੇ ‘ਤੇ ਦਸਤਖਤ ਕਰਨਾ, ਜੋ ਆਮ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਸਬੰਧਤ ਪਰਿਵਾਰਕ ਮੈਂਬਰ ਦੇ ਅਧਾਰ ‘ਤੇ 3 ਤੋਂ 20 ਸਾਲ ਤੱਕ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
- ਸਰਕਾਰੀ ਪ੍ਰੋਸੈਸਿੰਗ ਫੀਸਾਂ ਦਾ ਭੁਗਤਾਨ ਕਰਨਾ, ਜੋ ਵਰਤਮਾਨ ਵਿੱਚ ਜੀਵਨ ਸਾਥੀ ਜਾਂ ਪਾਰਟਨਰ ਲਈ ਲਗਭਗ $1,080 ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਬਾਇਓਮੈਟ੍ਰਿਕਸ ਫੀਸਾਂ ਵੱਖਰੀਆਂ ਹਨ।
ਇਹਨਾਂ ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਤਬਦੀਲੀਆਂ ਨੂੰ ਦੇਖਦੇ ਹੋਏ, ‘ਮਹੱਤਵਪੂਰਨਤਾ ਟੈਸਟ’ (materiality test) ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਘਰੇਲੂ ਨੀਤੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਵਿਵਹਾਰਕ ਵਿਕਾਸ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਅਧਿਕਾਰਤ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸਾਰੀਆਂ ਪ੍ਰਬੰਧਕੀ ਭੁੱਲਾਂ ਜਾਣਬੁੱਝ ਕੇ ਕੀਤੀ ਗਈ ਗਲਤ ਬਿਆਨੀ (misrepresentation) ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀਆਂ। ਇਹ ਅਸਲ ਗਲਤੀਆਂ ਜਾਂ ਭੂ-ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਹਾਲਾਤਾਂ ਕਾਰਨ ਵਿਛੜੇ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਸੁਧਾਰਾਤਮਕ ਵਿਧੀ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਜਾਣਬੁੱਝ ਕੇ ਕੀਤੀ ਗਈ ਧੋਖਾਧੜੀ ਲਈ ਸਖ਼ਤ ਸਜ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ ਬਰਕਰਾਰ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।
ਸਪਾਂਸਰਾਂ ਲਈ ਅਪਰਾਧਿਕ ਅਯੋਗਤਾ ਦੇ ਦਿਸ਼ਾ-ਨਿਰਦੇਸ਼ਾਂ ਦਾ ਪੁਨਰਗਠਨ
ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਨਾਗਰਿਕਾਂ ਅਤੇ ਨਾਗਰਿਕਾਂ ਨੂੰ ਘਰੇਲੂ ਹਿੰਸਾ ਅਤੇ ਦੁਰਵਿਵਹਾਰ ਤੋਂ ਵਿਆਪਕ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਬਚਾਉਣ ਲਈ, ਕਾਨੂੰਨੀ ਢਾਂਚਾ ਕੁਝ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਨੂੰ ਸਪਾਂਸਰ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰਨ ਤੋਂ ਰੋਕਣ ਲਈ ਸਖ਼ਤ ਮਾਪਦੰਡ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਧਾਰਾ 133(1)(e) ਦੇ ਤਹਿਤ, ਜੇਕਰ ਕਿਸੇ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਅਪਰਾਧਿਕ ਅਪਰਾਧਾਂ ਲਈ ਦੋਸ਼ੀ ਠਹਿਰਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਪਰਿਵਾਰਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਦੇ ਮੈਂਬਰ ਨੂੰ ਸਪਾਂਸਰ ਕਰਨ ਲਈ ਬੁਨਿਆਦੀ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਅਯੋਗ ਹੈ।
ਵਿਆਪਕ ਅਯੋਗਤਾ ਦੇ ਮਾਪਦੰਡਾਂ ਵਿੱਚ ਵਰਤਮਾਨ ਵਿੱਚ ਹੇਠ ਲਿਖੀਆਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀਆਂ ਲਈ ਘਰੇਲੂ ਸਜ਼ਾਵਾਂ, ਜਾਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਬਰਾਬਰ ਦੇ ਅਪਰਾਧ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ:
- ਜਿਨਸੀ ਅਪਰਾਧ, ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਵਿਅਕਤੀ ਵਿਰੁੱਧ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕਰਨ ਦੀਆਂ ਧਮਕੀਆਂ ਅਤੇ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ਾਂ।
- ਹਿੰਸਕ ਗੰਭੀਰ ਅਪਰਾਧ (indictable offences) ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ 10 ਸਾਲ ਦੀ ਕੈਦ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ।
- ਸਰੀਰਕ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਵਾਲੇ ਅਪਰਾਧ, ਜਾਂ ਨਿਰਧਾਰਤ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਦੀ ਸੂਚੀ (ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਅਤੇ ਪਰਿਵਾਰਕ ਮੈਂਬਰ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ) ਵਿਰੁੱਧ ਧਮਕੀਆਂ ਅਤੇ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ਾਂ।
ਵਰਤਮਾਨ ਵਿੱਚ, ਇਹਨਾਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਅਪਰਾਧਾਂ ਲਈ ਦੋਸ਼ੀ ਠਹਿਰਾਏ ਗਏ ਵਿਅਕਤੀ ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਸਪਾਂਸਰ ਕਰਨ ਲਈ ਸਖ਼ਤ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਅਯੋਗ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਾਫ਼ੀ (pardon/record suspension) ਨਹੀਂ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ, ਬਰੀ ਹੋਣ ਦਾ ਅੰਤਿਮ ਫੈਸਲਾ ਨਹੀਂ ਹੋ ਜਾਂਦਾ, ਜਾਂ ਲਾਗੂ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸਜ਼ਾ ਪੂਰੀ ਹੋਣ ਦੀ ਮਿਤੀ ਤੋਂ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ 5 ਸਾਲ ਦਾ ਸਮਾਂ ਨਹੀਂ ਬੀਤ ਜਾਂਦਾ।
ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਧਾਰਾ ਦਾ ਮੌਜੂਦਾ ਖਰੜਾ ਕਾਫ਼ੀ ਗੁੰਝਲਦਾਰ ਹੈ, ਇਹ ਕਈ ਵਾਰ ਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲ ਅਪੀਲਾਂ ਦੌਰਾਨ ਗੰਭੀਰ ਕਾਨੂੰਨੀ ਗਲਤ ਵਿਆਖਿਆ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਪ੍ਰਸਤਾਵਿਤ ਰੈਗੂਲੇਟਰੀ ਪਹਿਲਕਦਮੀ ਇਹਨਾਂ ਨਿਯਮਾਂ ਦੇ ਢਾਂਚੇ ਵਿੱਚ ਬੁਨਿਆਦੀ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਸੋਧ ਕਰੇਗੀ ਤਾਂ ਜੋ ਸੂਚੀਬੱਧ ਅਪਰਾਧਾਂ ਅਤੇ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਦੀ ਨਿਰਧਾਰਤ ਸੂਚੀ ‘ਤੇ ਪੂਰਨ ਅਤੇ ਸਹੀ ਸਪੱਸ਼ਟਤਾ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕੇ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਇਹ ਢਾਂਚਾਗਤ ਤਬਦੀਲੀ ਕਮਜ਼ੋਰ ਨਵੇਂ ਆਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਦੇ ਮੂਲ ਨੀਤੀਗਤ ਉਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਕਮਜ਼ੋਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ, ਪਰ ਇਹ ਪ੍ਰਬੰਧਕੀ ਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲਾਂ ਅਤੇ ਬਿਨੈਕਾਰਾਂ ਲਈ ਸਪਾਂਸਰਸ਼ਿਪ ਅਯੋਗਤਾ ਦੀਆਂ ਸਹੀ ਸੀਮਾਵਾਂ ਬਾਰੇ ਅਸਪਸ਼ਟ ਕਾਨੂੰਨੀ ਹੱਦਬੰਦੀਆਂ ਨੂੰ ਯਕੀਨੀ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਪਰਿਵਾਰਕ ਸਪਾਂਸਰਸ਼ਿਪ ਦੀਆਂ ਅਤਿਅੰਤ ਪੇਚੀਦਗੀਆਂ ਨੂੰ ਸਮਝਣਾ ਕਾਫ਼ੀ ਚੁਣੌਤੀਪੂਰਨ ਹੈ, ਖਾਸ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਜਦੋਂ ਬਾਹਰ ਰੱਖੇ ਗਏ ਪਰਿਵਾਰਕ ਮੈਂਬਰਾਂ ਦੇ ਗੰਭੀਰ ਨਤੀਜਿਆਂ ਜਾਂ ਇਤਿਹਾਸਕ ਅਪਰਾਧਿਕ ਅਯੋਗਤਾ ਦਾ ਮੁਲਾਂਕਣ ਕਰਨਾ ਹੋਵੇ। ਇੱਕ ਸਿੰਗਲ ਪ੍ਰਬੰਧਕੀ ਗਲਤੀ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਅਰਜ਼ੀ ਦੌਰਾਨ ਐਲਾਨ ਦੀਆਂ ਲੋੜਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਵਿੱਚ ਗਲਤੀ, ਸਥਾਈ ਪਰਿਵਾਰਕ ਵਿਛੋੜੇ ਜਾਂ ਅਰਜ਼ੀ ਰੱਦ ਹੋਣ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰਕ ਪੁਨਰ-ਮਿਲਾਪ ਦੇ ਟੀਚਿਆਂ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਅਤੇ ਇਹਨਾਂ ਗੁੰਝਲਦਾਰ ਕਾਨੂੰਨੀ ਮਾਪਦੰਡਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪ੍ਰਬੰਧਿਤ ਕਰਨ ਲਈ, ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ ਬਹੁਤ ਫਾਇਦੇਮੰਦ ਹੈ। ਇੱਕ ਤਜਰਬੇਕਾਰ ਇਮੀਗ੍ਰੇਸ਼ਨ ਸਲਾਹਕਾਰ ਤੋਂ ਵਿਆਪਕ ਸੇਵਾਵਾਂ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਾਵਧਾਨੀ ਨਾਲ ਅਰਜ਼ੀ ਦੀ ਤਿਆਰੀ, ਯੋਗਤਾ ਬਾਰੇ ਰਣਨੀਤਕ ਸਲਾਹ ਅਤੇ ਸਮਰਪਿਤ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ, ਇਹ ਯਕੀਨੀ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਤੁਹਾਡੀ ਅਰਜ਼ੀ ਕਾਨੂੰਨੀ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਅਤੇ ਬਦਲਦੇ ਰੈਗੂਲੇਟਰੀ ਮਿਆਰਾਂ ਦੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਨੁਕੂਲ ਹੈ।
